Świat podbija się głową:

Janusz Chomontek, najwybitniejszy żongler świata

Autor:
Zbigniew Masternak
Wydawca:
Wydawnictwo Złota Kolekcja (2025)
ISBN:
978-86-6053-427-1
Autotagi:
biografie
druk
książki
literatura faktu, eseje, publicystyka
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna w Gryfinie - Katalog księgozbioru

Janusz Chomontek to polski sportowiec, wielokrotny rekordzista „Księgi Rekordów Guinnessa” w podbijaniu różnych rodzajów piłek. Członek Towarzystwa Kontroli Rekordów Niecodziennych. Kariera sportowa: początkowo piłkarz klubu Zawisza Grzmiąca, następnie grał w Gwardii Koszalin oraz Zawiszy Bydgoszcz. Łącznie 19 razy ustanowił i poprawił rekordy Guinnesa. Międzynarodową sławę zdobył we Włoszech, bijąc rekord Diego Maradony (7000 odbić piłki) – jego wynik to 35 000 odbić. Wybrane rekordy: 1987 – podbijając piłkę nożną, przeszedł prawie 30 kilometrów na trasie z Ustki do Słupska (8 godzin 20 minut). Pobił rekord Maradony oraz pokonał dystans maratonu warszawskiego (42 kilometry 195 metrów) – czas 8 godzin 30 minut, a piłka ani razu nie spadła. Expo w Hiszpanii – żonglowanie piłką w kwadracie 5 x 5 metrów przez 16 godzin. Podczas meczu Polska – Rumunia żonglował piłeczką tenisową przez 4 godziny 20 minut. W programie „5-10-15” podbił piłeczkę pingpongową 12 000 razy. W programie „Macie, co chcecie” przeszedł plażą z Kołobrzegu do Gąsek (20 kilometrów) ustanawiając rekord. Pokonał trasę ultramaratonu berlińskiego (100 kilometrów w 18 godzin) żonglując piłką. Rekord Guinnessa w podbijaniu piłki koszykowej: 20 432 podbicia w 2 godziny 11 minut i 3 sekundy.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo