Marcelinka i Marcysia

Autor:
Aleksandra Srokowska-Ziółkowska
Ilustracje:
Joanna Romańska
Wydawca:
Wydawnictwo Skórka Pomarańczy (2026)
ISBN:
978-83-973243-2-9
Autotagi:
druk
ikonografia
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy - Katalog księgozbioru

Opowiadanie o dwóch wróżkach, które dostają pierwsze w życiu ważne zadanie. Z pomocą magicznego proszku mogą łagodzić spory w swojej krainie. Pewnego dnia jednak napotykają trudność. Jak reagują? Na ile ich reakcja będzie zależała od reakcji ich mam? Co okaże się pomocne na drodze do szukania rozwiązania problemu? Opowiadanie o tym, że opinie z zewnątrz nie muszą być wyznacznikiem tego, jak postępować i że warto wsłuchiwać się w siebie przed podejmowaniem decyzji. Bajka opatrzona komentarzem dla rodziców. [opis wydawcy].
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo