Ginące ludowe rzemiosła i umiejętności

Redakcja:
Ewa Fryś-Pietraszek (1934-2008)
Elżbieta Porębska-Kubik
Wydawca:
Małopolski Ośrodek Kultury (2001)
ISBN:
83-913331-3-2
Autotagi:
druk
książki
publikacje popularnonaukowe
Źródło opisu: Sądecka Biblioteka Publiczna im. Józefa Szujskiego w Nowym Sączu - Katalog księgozbioru

Książka stanowi studium polskiej kultury materialnej, która staje się historią. To nie tylko suchy katalog warsztatów, ale przede wszystkim hołd dla ludzkiej zręczności i tradycji przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Opisuje techniki i profesje, które przegrywają starcie z masową produkcją (m.in. plecionkarstwo, kowalstwo czy rymarstwo). Publikacja łączy cechy informatora z naukową rzetelnością, co czyni ją niezbędną lekturą dla pasjonatów etnografii i osób chcących ratować lokalne dziedzictwo. To pozycja obowiązkowa dla każdego, kto chce zrozumieć, co tracimy wraz z odejściem ostatnich mistrzów tradycyjnego rzemiosła.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo