Papierowe morze

Autorzy:
Bruno Cathala
Théo. Rivière
Ilustracje:
Pierre-Yves Gallard
Lucien Derainne
Wydawca:
Dice Bones
Wydane w seriach:
Gry Karciane
Autotagi:
druk
gry planszowe
ikonografia
literatura
obiekty trójwymiarowe
Źródło opisu: Powiatowa Biblioteka Publiczna w Sieradzu - Katalog księgozbioru

To gra karciana od 2 do 4 osób, w której głównym naszym zadaniem będzie zbieranie setów kart i zagrywanie akcji, by zdobyć jak najwięcej punktów w rundzie. W naszej turze będziemy dobierać karty na dwa sposoby, albo dobierzemy 2 karty ze stosu głównego, wybierzemy jedną, a drugą odłożymy na jeden z dwóch stosów kart odrzuconych, albo dobierzemy jedną widoczną z wierzchu jednego z dwóch stosów kart odrzuconych. Następnie będziemy mieć możliwość zagrania pary kart by wykonać ich akcję, a także możliwość zakończenia rundy, jeśli posiadamy minimum 7 punktów, zarówno z zagranych kart akcji, jak i posiadanych na ręku setów i mnożników.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo