Rzeź na Podlasiu:

notatki z Zagłady

Autor:
Mosze Josef Fajgenbaum
Tłumaczenie:
Piotr Strzałkowski
Bella Szwarcman-Czarnota
L. M. Zell
Bell Szwarcman
Wydawca:
Oficyna Wydawnicza Aspra-JR (2026)
ISBN:
978-83-8209-408-4
Autotagi:
druk
książki
literatura faktu, eseje, publicystyka
publikacje naukowe

Mosze (Mojżesz) Josel (Józef) Fajgenbaum urodził się 2 czerwca 1908 r. w Białej Podlaskiej. Przed wojną poznał i pokochał pochodzącą z Siedlec Mindlę-Ides Zatorską, Po ślubie, od maja 1937 r. oboje mieszkali w Białej przy ul. Grabanowskiej 6 a potem przy Grabanowskiej 10, gdzie przebywali do grudnia 1941 r.. Trzydziestego kwietnia 1942 r. na świat przyszła córka Fajgenbaumów, Bajla. Po łapankach w Białej Mosze zawiózł swoją żonę i córeczkę do jej rodziny w położonym nieopodal Międzyrzecu. Stamtąd zostały wywiezione do Treblinki gdzie zginęły. Zginęła także jego najbliższa rodzina. Od 1943 do 1944 r. Mosze Fajgenbaum ukrywał się w bunkrze, w ogrodzie Józefa Czatyrko; miejsce ostatecznie zidentyfikowano dopiero w 2024 roku. Po wojnie Mosze Fajgenbaum powrócił do Białej. Od 8 sierpnia 1944 do 3 września 1945 r. mieszkał w Białej Podlaskiej przy ul. Terespolskiej 10, a następnie w Lublinie i Łodzi, W listopadzie wyjechał do Monachium. Brał aktywny udział w utworzeniu i pracach Centralnej Komisji Historycznej. Wiosną 1949 r. Mosze i Chawa Fajgenbaumowie (Chana była drugą żoną Moszego, kuzynką, którą odnalazł w Łodzi), wyjechali do Państwa Izrael. W 1956 r. Fajgenbaumowie doczekali się syna, Amira. Mosze Fajgenbaum zmarł w 1986 roku. W 1947 r. Mosze Fajgenbaum wydał drukiem po raz pierwszy swoje zapiski z bunkra z lata 19431944, które zatytułował Podlisze in umkum (Rzeź Podlasia). (na podstawie Wstępu dr Justyny Majewskiej)
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo