Anatomia porażki:

zmieniaj niepowodzenia w narzędzia rozwoju

Autor:
Jarosław Łojewski
Wydawcy:
Wydawnictwo WAM
Mando Inside
ISBN:
978-83-277-4672-6
Autotagi:
druk
książki
poradniki
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Wola m.st. Warszawy - Katalog centralny

Anatomia porażki pokazuje, że porażka nie jest przeciwieństwem sukcesu. Może stać się narzędziem rozwoju, źródłem wiedzy o sobie i impulsem do odważniejszych decyzji. Jarek Łojewski, porażkolog i trener rozwoju, łączy w książce: inspirujące historie z życia, które uczą odwagi i odporności, konkretne przykłady postaw i zachowań gotowe do wdrożenia od razu, strategie radzenia sobie w trudnych sytuacjach w pracy, relacjach i codziennym życiu. To książka dla tych, którzy chcą wreszcie przestać się bać porażek, szybciej się uczyć i odważniej osiągać sukcesy w swoim życiu. Każdy rozdział to lekcja, jak reagować świadomie i przekształcać trudne sytuacje w realną zmianę.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo