Kiedy żurawie odlatują na południe
| Tytuł oryginalny: | Tranorna flyger söderut |
|---|---|
| Tłumacz: | Wojciech Łygaś |
| Autor: | Lisa Ridzén |
| Wydawcy: | Wydawnictwo Albatros (2025-2026) Legimi (2025) |
| ISBN: | 978-83-8361-804-3, 978-83-8361-945-3 978-83-8439-055-9, 978-83-8361-804-3 |
| Autotagi: | druk książki powieści proza rodzina |
|
4.2
(19 głosów)
|
|
|
|
|
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Recenzje
-
Wbrew pozorom to nie jest powieść o umieraniu. Wręcz przeciwnie. To opowieść o życiu. Spojrzenie na świat oczami dziewięćdziesięcioletniego Bossego, który z pewnym niedowierzaniem zaczyna dostrzegać nieuniknione ograniczenia związane ze swoim wiekiem. Szwankująca pamięć bieżąca, zakładanie pieluch, niedbanie o higienę, bóle kolan uniemożliwiające mu wychodzenie na długie spacery z psem, uzależnienie od pomocy opiekunek. Bosse nie może zrozumieć, dlaczego jego syn Hans, widząc niedołężność ojca chce zabrać mu ukochanego psa Sixtena. Postanawia się więc obrazić na syna i odmawia przyjęcia posiłków. • Patrząc oczami Bossego nie widzimy jeszcze symptomów końca. Wszak wciąż żywe są wspomnienia z niełatwego dzieciństwa spędzonego z Matką i Starym, długiego małżeństwa z Frederiką, serdecznej przyjaźni z Ture - kolegą z tartaku. Chociaż Hans ma już lat sześćdziesiąt w oczach ojca jest wciąż młodym, niepokornym chłopcem, którego czasami trudno zrozumieć. • Kontrapunktem do wewnętrznych monologów Bossego są notatki zostawiane w zeszycie przez opiekunów z Pomocy Domowej. Dzięki nim wiemy w jakiej naprawdę kondycji jest nasz główny bohater. • Nostalgiczna opowieść Lisy Ridzen nie ma w sobie nic z przytulnego humoru rodem ze skandynawskiej literatury. Nie jest też ckliwym wyciskaczem łez. Opowiada ze stoickim spokojem o przemijaniu, jako nieuniknionej konsekwencji każdego życia. Mniej lub bardziej udanego. Pozwala jakby oswoić się z tą myślą i rysuje przestrzeń do zrozumienia, w jaki sposób swoją rzeczywistość odbierają osoby u kresu własnej drogi życia.
-
Opowieść o człowieku, którym może stać się każdy z nas na pewnym etapie życia. • Świetnie napisana, pochłonęłam niemal jednym ciągiem. Do refleksji i mnóstwa przemyśleń, ale bez patosu, gloryfikacji, czy też przemilczeń. • W tle, do pozazdroszczenia – system opieki społecznej, pozwalający przeżyć ostatnie lata, dni w swoim własnym miejscu, w komforcie, poczuciu bezpieczeństwa, szacunku.
-
Książka dość przeciętna, szybko się ją czyta. Nie znajdzie się w niej prawdy objawionej, poza doceń życie nim ono minie. Całkiem ok, jednakże mam zastrzeżenie co do tego , że jest po prostu obrzydliwa. Nie polecam jeść przy niej ani pić , bo opisy o flegmie wypluwanej która się osadza w sedesie u jest nie do spłukania bądź wypluwanie zaległej śliny, flegmy do kubka są po prostu straszne. Jeśli komuś to nie wadzi spoko, ale ja sama miałam odruch wymiotny z obrzydzenia, bo takie wtrącenia były po kilka razy. Uważam , że bez tego byłoby zdecydowanie lepiej.