Hotel dla uczuć - emocje

Autor:
Lidia Branković
Wydawca:
Kropka (2023)
ISBN:
978-83-67790-10-9
Autotagi:
druk
komiksy i książki obrazkowe
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna im. Stefana Żeromskiego w Zakopanem - Katalog księgozbioru
5.0

Witajcie w „Hotelu dla Uczuć”! Tutaj wszystkie uczucia są mile widziane. Każdy z gości ma szczególne potrzeby. Złość na przykład jest bardzo głośna i wymaga dużej przestrzeni, w której może się wykrzyczeć. Smutek mówi cichutkim głosem i czasami zalewa łazienkę. Wdzięczność lubi spacery na łonie natury, nigdy nie wiadomo, kiedy podejdzie i przysiądzie się do ciebie. Uczucia bywają duże i małe, jedne są zabawne, inne znów zdradliwe, jednak nigdy nie odprawiam z kwitkiem żadnego z nich. W „Hotelu dla Uczuć” znajdzie się miejsce dla wszystkich! Prosta opowieść będąca idealnym punktem wyjścia do rozmów z dziećmi o emocjach – tych przyjemnych, i tych mniej…
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo