Wieczne państwo:

Wydawnictwo Czarne przyzwyczaiło już czytelników, że pozycje wydawane w serii reporterskiej są co najmniej godne uwagi. Tym razem trafiłem na znakomitą pozycję. Autor przedstawia swoje podróże po Kazachstanie, sięgając także do wydarzeń z historii. No bo żeby zrozumieć teraźniejszość trzeba, choć pobieżnie znać historię. Zapoznaje czytelnika z mieszanką językową i kulturową Kazachstanu. Przywołuje także biogramy osób, które zostały zesłane do Kazachstanu najpierw przez opresyjne państwo carów, a następnie system sowiecki. Bogate w złoża surowców ziemie były wręcz w niewyobrażalny sposób eksploatowane, podobnie jak czyniły to państwa kolonialne w Europie w swoich zamorskich posiadłościach. • W książce mamy sporą poloników, jakże by inaczej skoro zsyłanie do Kazachstanu było Syberii ulubionym miejscem przesiedleń Polaków. Dramatyczne losy przedstawiające losy budowy osad wokół wykopanych w stepie studni lub miejsc, w którym wyrzucono przesiedleńców, którzy studnie wykopać musieli sobie sami, podobnie jak ziemianki. • Ciekawostką wyczytaną w książce była informacja o tym, jak Kazach potrzebuje pieniędzy, robi imprezę, na którą zaprasza wszystkich, a każdy przybysz przynosi w kopercie określoną kwotę. Gospodarz, skrzętnie zapisuje, ile od kogo dostał, aby wiedzieć, ile ma zwrócić, kiedy imprezę będzie organizował donator, czyli swoista kasa zapomogowo pożyczkowa. • Bardzo polecam, książka ciekawie napisana i wzbogacona zdjęciami.

"Wieczne państwo. Opowieść o Kazachstanie" • Autor: Wojciech Górecki • Moja ocena: 9/10. • Wojciech Górecki w swojej książce "Wieczne państwo. Opowieść o Kazachstanie" zabiera nas w fascynującą podróż po jednym z najbardziej tajemniczych i zróżnicowanych krajów Azji Środkowej. Autor kreśli obraz Kazachstanu z precyzją doświadczonego reportera, unikając przesadnych ubarwień, a jednocześnie przekazując żywe i autentyczne relacje o miejscach, ludziach i kulturze. • Książka prowadzi czytelnika przez różnorodne krajobrazy – od niekończących się stepów po tętniące życiem oazy. Górecki opowiada nie tylko o współczesnych miastach i zapomnianych wioskach, ale także o ich historii, często naznaczonej tragicznymi losami mieszkańców. Szczególnie interesujący jest wątek narodowościowy – autor z dużą wrażliwością opisuje losy Kazachów oraz innych grup narodowych, takich jak Polacy, Niemcy czy Litwini, które zostały przesiedlone na te tereny przez Związek Radziecki. • Opowieść o życiu w Kazachstanie nie ogranicza się jednak tylko do historii. Górecki wnika również w szczegóły dotyczące tradycji i kultury – od codziennego życia w jurtach, przez hodowlę koni, aż po język, religię i dylematy tożsamościowe współczesnych mieszkańców tego ogromnego kraju. Niezwykle ciekawe są także opisy wpływu "człowieka radzieckiego" na dzisiejszy Kazachstan, który wciąż zmaga się z dziedzictwem przeszłości. • Autor wnikliwie ukazuje również trudne relacje kazachsko-rosyjskie, pokazując, jak Rosja de facto skolonizowała Kazachstan i wykorzystywała ten kraj jako swoją kolonię. Górecki opisuje, jak Rosjanie czerpali korzyści z zasobów Kazachstanu, zarówno surowcowych, jak i ludzkich, co przez dziesięciolecia przyczyniało się do zmiany w tożsamości narodowej Kazachów. Ta perspektywa rzuca nowe światło na współczesne wyzwania, przed którymi stoi ten kraj, wciąż zmagający się z dziedzictwem imperialnej przeszłości. • Styl autora jest przystępny, a jednocześnie rzeczowy – doskonale łączy lekką narrację z bogactwem informacji, co sprawia, że książka wciąga od pierwszych stron. Górecki unika zbędnych upiększeń, dzięki czemu obraz Kazachstanu, jaki wyłania się z jego opowieści, wydaje się autentyczny i kompleksowy. • "Wieczne państwo" to pozycja obowiązkowa dla każdego, kto pragnie lepiej zrozumieć tę część świata – kraj, który na pierwszy rzut oka może wydawać się odległy i egzotyczny, ale w rzeczywistości kryje wiele fascynujących i uniwersalnych historii. • Zdecydowanie polecam tę książkę.