Skąpy nie jestem, powiedział Emil

Autor:
Astrid Lindgren (1907-2002)
Ilustracje:
Björn Berg (1923-2008)
Tłumacz:
Anna Węgleńska
Wydawca:
Wydawnictwo Zakamarki (2009)
ISBN:
978-83-60963-72-2
Autotagi:
druk
opowiadania
5.0
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • „Skąpy nie jestem. (…) Jak mam narzeczoną, to mam!” (s.38) Tak powiedział Emil, kiedy pocałował pastorową. I to osiem razy! Od serca. I za to pochwalił go tatuś, może nawet pierwszy raz w życiu! A działo się to na przyjęciu w Katthult – najwspanialszym w całej Lonneberdze. Wszyscy uwielbiali bywać u Svenssonów, bo nikt tak dobrze nie gotował i tak hojnie nie nakładał porcji swoim gościom jak mama Emila. A najbardziej radosna była nauczycielka. Wymyślała też zabawy, aby nikt się za bardzo nie zasiedział. Jej to pomysłem była zabawa w całowanie narzeczonych. Tak to Emil uratował honor pastorowej, której wcześniej nie chciał pocałować stary chłop z Torpu. • Wesoła książeczka wpisująca się w mój ulubiony cykl opowieści o Emilu z Lonnebergi. Z zabawnymi ilustracjami Bjorna Berga. Polecam każdemu na rozweselenie.
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Katarynka
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo