Zakończyć pandemię:

jak położyć kres pladze infekującej środowisko medyczne

Tytuł oryginalny:
Ending plague
a scholar's obligation in an age of corruption,
Autorzy:
Judy Mikovits
Kent Heckenlively
Francis W. Ruscetti
Tłumacz:
Adam Nowakowski
Wydawcy:
Illuminatio (2022)
Wydawnictwo Kobiece Łukasz Kierus
ISBN:
978-83-67335-20-1
Autotagi:
druk
książki
literatura faktu, eseje, publicystyka
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna im. Juliana Ursyna Niemcewicza w Dzielnicy Ursynów m. st. Warszawy - Katalog księgozbioru
5.0

Kontynuacja książki „Pandemia kłamstw” autorstwa Judy Mikovits i Kenta Heckenlively'ego, do których dołącza legendarny naukowiec – dr Francis W. Ruscetti. Dr Ruscetti przedstawia w tej książce prawdziwy portret środowiska medycznego, będący wynikiem prawie czterech dekad spędzonych w centrum zdrowia publicznego. Jego spostrzeżenia na temat sukcesów i porażek rządowej nauki mogą otworzyć oczy ogółowi społeczeństwa. Znajdziecie tu nigdy wcześniej nieujawnione informacje o napięciach trzymanych w największym sekrecie, które były motywowane dbałością o zdrowie publiczne. Czy możemy powiedzieć, że nasi naukowcy nas chronią? Przez lata pracy w National Cancer Institute dr Ruscetti pozostawał w niemal codziennym kontakcie ze swoją wieloletnią współpracownicą, dr Mikovits, a ich bogate rozmowy intelektualne wniosły wiele do dyskusji na temat „ochrony" zdrowia. Nauka wiąże się z rygorystycznym dążeniem do prawdy, a naukowcy są nieustępliwi w poszukiwaniu odpowiedzi.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Niesamowita. Czytałam z wypiekami na twarzy nie mogąc się oderwać. Odkryto, ze zwierzęce retrowirusy dostają się do organizmu człowieka przez szczepionki. Stad nowotwory itd.
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo