Dług honorowy

Autor:
Wojciech Chmielarz
Wydawcy:
Legimi (2021)
Wydawnictwo Marginesy (2020-2021)
Wydane w seriach:
Bezimienny
Cykl z Bezimiennym
ISBN:
978-83-66863-88-0, 978-83-66863-89-7
978-83-66863-90-3, 978-83-67022-29-3
Autotagi:
beletrystyka
druk
książki
powieści
proza
4.0 (31 głosów)

Powieść sensacyjna mistrza kryminału. O czającym się w ludziach złu i o długach, które zawsze trzeba spłacać.

Wilki to niewielka wieś zagubiona gdzieś nad jeziorem w województwie lubuskim. Miejscową społecznością wstrząsnęła tragedia, kiedy zamordowano tam młodą dziewczynę, której zmasakrowane, na wpół zwęglone ciało odnaleziono na dryfującej po jeziorze łodzi. Policja szybko typuje podejrzanego – mieszkającego niedaleko miejsca zbrodni właściciela łajby, Traszkę, znanego ze skłonności do agresji odludka. Są jednak osoby, które nie wierzą w jego winę.

Bezimienny bohater, znany z Prostej sprawy, pojawia się w Wilkach, nadszedł bowiem czas, by spłacił u Czarnego zaciągnięty dług: ma pomóc w wytropieniu prawdziwego mordercy. Czarny jest przekonany o niewinności Traszki.

Szybko wychodzi też na jaw, że zabójstwo Oli to tylko jedna z wielu tajemnic, od lat toczących niepozorną wieś jak choroba, i dalsze grzebanie w przeszłości może być śmiertelne niebezpieczne.

Dotarcie do prawdy będzie wymagało zmierzenia się z wciąż wiszącym nad okolicą widmem dawnych zbrodni, które miały nigdy nie wyjść na jaw, głęboko zakorzenionymi uprzedzeniami, grupą holenderskich dilerów i wyjątkowo przedsiębiorczą sołtyską, bez której zgody w Wilkach nie dzieje się nic.

Pełna akcji kontynuacja losów bohaterów znanych z Prostej sprawy.

Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Wciągająca, dobrze się czyta
  • To jedno z milszych zaskoczeń roku – choć jak wiadomo nie jest niespodzianką, że twórczość Chmielarza jest w moich topach, to po „Prostej Sprawie” nie do końca byłam fanką serii z Bezimiennym. „Dług honorowy” czyli druga książka z cyklu odczarowała jednak mój sceptycyzm. Jest tu logika, dobrze zaplanowana zagadka, wciągająca akcja, motyw zbiorowych zamachów który lubię w książkach i przede wszystkim klimat autora. Widać, że tutaj, w porównaniu z „Prostą Sprawą” pan Chmielarz miał czas żeby wszystko przemyśleć i zaplanować, co przekłada się na wartką akcję i brak chaosu. Oczywiście, osoby, którym w pierwszej części nie podobał się niezniszczalny bohater rodem z kina akcji wciąż będą niepocieszone, jednak mnie totalnie nie przeszkadza taka kreacja bohatera. W końcu ciamajdo-cwaniaka mieliśmy już w postaci Dawida Wolskiego w cyklu gliwickim, więc czemu nie mamy teraz pooglądać losów kogoś, kto prześlizgnie się gładko nawet przez największą burzę strzelanin i bijatyk? 😉 9/10, a co tam! Nawet 9,5 bo bawiłam się przednio! • Fabuła: Tym razem Bezimienny postanawia spłacić dług zaciągnięty u Czarnego w poprzedniej części. Wyjeżdża więc do małej i zapomnianej nawet przez turystów miejscowości Wilki. Tam, na prośbę Roma ma znaleźć prawdziwego zabójcę dziewczyny, której zmasakrowane ciało niedawno odnaleziono w niedopalonej łodzi. Domniemany morderca siedzi już w areszcie, lecz coś mówi naszemu bohaterowi, że sprawa nie jest do końca taka prosta, a za tą historią kryje się wiele tajemnic okolicznych mieszkańców. • 9/10
1 2
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo