Dziobak literatury:

reportaże latynoamerykańskie

Przedmowa:
Mariusz Szczygieł
Redakcja:
Beata Szady
Wydawcy:
Wydawnictwo Dowody na Istnienie Imprint Fundacji Instytutu Reportażu (2021)
Fundacja Instytut Reportażu
Wydane w seriach:
Seria Reporterska
ISBN:
978-83-66778-09-2
Autotagi:
beletrystyka
druk
książki
literatura faktu, eseje, publicystyka
sprawozdania
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna w Chrzanowie - Katalog centralny
5.0

W tej antologii nie ma opowieści o tym, czego spodziewamy się po reportażach z tamtej części świata. Są zupełnie o czym innym: o peruwiańskiej tożsamości narodowej wyrażanej w słabości do napoju w „kolorze sików i smaku gumy do żucia”; o urugwajskich Hitlerach, którzy nie wstydzą się swojego imienia; o brazylijskim miasteczku bliźniąt, w którym jedynacy są nieszczęśliwi jak nigdzie indziej na świecie; o wstawianym raz do roku krześle na który siedział Che Guevara, zanim zastrzelono go w boliwijskiej wiosce; o Czilangopolis – mieście Meksyk – gdzie żyje tak dużo ludzi, że nie sposób ich zliczyć, ale i nikt nie ma wrażenia, że zbywa właśnie on; o błaźnie – tak tradycyjnym gościu na pogrzebach w Kolumbii jak płaczki; o urugwajskiej poetce, która pisała: „Każdy jest owocem dojrzewającym do swojej śmierci”.; o Caracsas – mieście, w którym Martin Caparros zrozumiał wagę zdania: „Daj znać, jak dojedziesz”; o rozbieganych cieniach, które nafaszerowały gangstera Crayolę ołowiem, doprowadzając do jednego z najbrutalniejszych ataków przemocy w Salwatorze; o Auguście Pinochecie i jego największej w Chile bibliotece oraz Garcii Marquezie w fotelu dentystycznym.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Rewelacyjny zbiór reportaży laty­noam­eryk­ańsk­ich. Polecam każdemu, nie tylko miłośnikom gatunku.
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo