966-1966:

polskie pieśni religijne

Inne tytuły:
Dziewięćset sześćdziesiąt sześć-tysiąc dziewięćset sześćdziesiąt sześć
Polish religious song 966-1966
Dyrygenci:
Stefan Stuligrosz (1920-2012)
Leon Snarski
Antoni Szaliński (1925-1997)
Kompozytorzy:
Stanisław Moniuszko (1819-1872)
Karol Szymanowski (1882-1937)
Tadeusz Szeligowski (1896-1963)
Karol Kurpiński (1785-1857)
Wykonanie:
Poznańskie Słowiki
Akademia Medyczna w Gdańsku - Chór
Chór Filharmonii Narodowej
Marian Sawa (1937-2005)
Opracowanie:
Jerzy Dobrzański (1928-1998)
Teofil Tomasz Klonowski (1805-1876)
Jan Węcowski (1931-2021)
Idzi Ogierman Mański (1900-1966)
Wydawca:
Veriton
Autotagi:
nagrania muzyczne
płyty gramofonowe
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna im. dr. Władysława Biegańskiego w Częstochowie - Katalog księgozbioru
5.0
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Genialny wybór polskich pieśni religijnych z różnych okresów roku liturgicznego. Płyta naprawdę robi wrażenie, a otwierająca 'Bugurodzica' w wykonaniu Chóru Męskiego Filharmonii w Poznaniu (na płycie pieśni wykonują również chóry z Gdańska i Warszawy) wzbudza w słuchaczu takie pokłady patriotyzmu i wewnętrznej duchowości, o które by się nigdy nie podejrzewał. Tak samo rzecz się ma z 'Boże coś Polskę' i łacińskimi 'Gaude Mater Polonia' i 'Te deum', choć każda z pieśni jest niezwykle klimatyczna. Na płycie zostało zebrane, a także pokrótce opisane, co jest bardzo pomocne, prawdziwe i piękne dziedzictwo kulturowe naszego kraju, które na moment przenosi słuchacza w czasie i historii.
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo