Muzyka dla Ilse

Autor:
Ewa Formella
Wydawcy:
Wydawnictwo Filia (2026)
Wydawnictwo Replika (2018-2019)
ISBN:
9788376747170, 978-83-66217-16-4
978-83-66217-46-1, 978-83-8402-951-0
Autotagi:
beletrystyka
druk
książki
powieści
proza
4.1 (7 głosów)

Wzruszająca opowieść z czasów wojny inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Słowo od autorki: Ta historia powstała na podstawie wspomnień, chociaż przyznam szczerze, że sama nie wiem, ile w niej jest prawdy, a ile fantazji. Musiałam połączyć fakty z fikcją literacką, aby powstała ta fabuła. W swojej pracy często słucham wspomnień dotyczących wojny, moi podopieczni opowiadają mi swoje historie, często ze łzami w oczach, ale zauważyłam, że częściej pamiętają te dobre chwile, tak, jakby złe wyparli z pamięci. Moje bohaterki Ilse i Sabine żyły naprawdę, chociaż nazywały się inaczej. Historia ich przyjaźni jest prawdziwa, reszta… w większości to fikcja literacka. Opowiedziana przez jedną z moich podopiecznych historia bardzo mnie wzruszyła, dlatego postanowiłam ją opisać, głównie po to, aby pokazać, że nie wszyscy Niemcy byli złymi ludźmi, nie wszyscy uważali, że Żydów należy zlikwidować. Pamiętajmy o tym i nie karmmy się nienawiścią.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Wspaniała książka, w której czas wojny miesza się ze współczesnością. Polecam.
  • To poruszająca powieść, która ukazuje dramatyczne losy ludzi w czasie II wojny światowej, a także międ­zypo­kole­niow­ą przyjaźń. Książka opowiada historię młodej dziewczyny – Ilse – której życie zostaje naznaczone przez brutalną rzeczywistość wojny, strach oraz trudne wybory moralne. • Autorka bardzo realistycznie przedstawia emocje bohaterów i atmosferę tamtych czasów. Czytelnik może poczuć napięcie, niepewność i rozpacz towarzyszące postaciom, ale jednocześnie dostrzega w tej historii nadzieję oraz siłę ludzkiej woli przetrwania. Szczególnie ważnym motywem jest tytułowa muzyka, która symbolizuje wrażliwość, pamięć i próbę zachowania człowieczeństwa w nieludzkich warunkach. Minusem książki może być przeplatanie czasów współczesnych dużą ilością wspomnień, w których można się pogubić.
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo