Kintsugi:

jak czerpać siłę z życiowych trudności

Tytuł oryginalny:
Kintsukuroi
el arte de curar heridas emocionales,
Autor:
Tomás. Navarro
Tłumacz:
Nina Jaśtak
Wydawca:
Muza SA (2018-2019)
ISBN:
978-83-287-1057-3
Autotagi:
druk
książki
podręczniki
poradniki

To książka o tym, jak odnaleźć siłę i piękno, które pomoże pokonać przeszkody, jak wyciągnąć z nich naukę i zyskać poczucie, że jest się w stanie stawić czoła wszystkiemu, co przyniesie los. Tomás Navarro jest doświadczonym psychologiem specjalizującym się w tematyce siły emocjonalnej, którą traktuje jako przeciwieństwo odporności na cierpienie czy życiowe trudności. "Kintsugi" jest uzewnętrznieniem jego teorii na temat wykorzystywania bólu emocjonalnego jako narzędzia do rozwoju. Wbrew zachodnim nurtom promującym odporność na cierpienie jako słuszną postawę gwarantującą szczęśliwe życie, Navarro twierdzi, że należy pozwolić bólowi wykonać swoją pracę – jest on przecież znakiem tego, że coś w naszym życiu wymaga zmiany i nie należy tego ignorować. Tytułowe kintsugi, japońska sztuka naprawiania potłuczonej porcelany za pomocą złota, dzięki której naczynia, odzyskawszy dawną formę, wręcz lśnią dumą z odniesionych ran, stanowi trafną metaforę jego koncepcji. Autor wykorzystując tę metaforę do przedstawienia współczesnej wiedzy terapeutycznej. To doskonała pozycja nie tylko dla tych czytelników, których spotkała życiowa tragedia, lecz także dla wszystkich osób, które poszukują w życiu czegoś więcej, lecz brak im śmiałości na wykonanie pierwszego kroku.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo