Historia wewnętrzna:

serce

Tytuł oryginalny:
Herzrasen kann man nicht mähen
Autor:
Johannes Hinrich von Borstel
Tłumacz:
Urszula Szymanderska
Wydawcy:
Feeria (2016)
Wydawnictwo JK
ISBN:
978-83-7229-556-9
Autotagi:
druk
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna im. Juliana Ursyna Niemcewicza w Dzielnicy Ursynów m. st. Warszawy - Katalog księgozbioru
4.0 (2 głosy)

Serce - podstawowy narząd utrzymujący nas przy życiu, centralna pompa, a jednocześnie siedlisko uczuć… To tylko część skojarzeń, jakie pojawiają się, gdy myślimy o tej części ciała. Czy można na tak poważny temat pisać mądrze, lecz bez patosu? Autor książki, Johannes Hinrich von Borstel, jest w tym prawdziwym mistrzem! Sam siebie określa jako muzyka, twórcę, wielbiciela serca i entuzjastę medycyny ratunkowej. Ta książka zabiera czytelników w wyjątkową przygodę do wnętrza naszego ciała. Razem z autorem oglądamy niezwykły spektakl rozgrywający się w nas samych, gramy w sercowego pokera, poznając pracę narządu, zagłębiamy się w misterny układ rur, składających się na układ krwionośny… Jednocześnie dowiadujemy się, jak zmniejszyć ryzyko zawału, choroby wieńcowej, miażdżycy, a także stajemy się świadomi tego, jak na nasze serce wpływa dieta, sen, ruch i podejście do życia. No i dowiadujemy się, co zrobić, gdy pojawi się problem.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo