Szkice z dziejów dydaktyki:

od starożytności po czasy dzisiejsze

Autor:
Czesław Kupisiewicz (1924-2015)
Wydawca:
Oficyna Wydawnicza Impuls (2010)
ISBN:
978-83-7587-363-4
Autotagi:
druk
książki
podręczniki
publikacje dydaktyczne
Źródło opisu: Legnicka Biblioteka Publiczna im. Tadeusza Gumińskiego - Katalog zbiorów

Tak znakomitej książki pedagogicznej nie napisano od wielu lat. Jest dobrze skonstruowana począwszy od tytułu, po ostatnią stronę. Treści w niej zawarte porządkują i uzupełniają wiedzę z historii dydaktyki od pradawnych czasów po dzień dzisiejszy. Na dodatek świetnie się ją czyta, a każdy kto po nią sięgnie znajdzie w niej to, czego potrzebuje: - pedagog akademicki dostrzeże zapewne stałe następstwo i dialektykę konstruowania teorii dydaktycznych ich realizacji; - studentowi pedagogiki pomoże zbudować w swoim umyśle system wiedzy zakresu dydaktyki, z uwzględnieniem porządku historycznego; - inne osoby zainteresowane sztuką nauczania dowiedzą się, z jakim trudem i mistrzostwem pedagodzy ją tworzyli. Przewiduję więc, że Szkice z dziejów dydaktyki dostąpią zaszczytnej rangi podręcznika akademickiego dla studiujących nauki pedagogiczne. Pan Profesor Czesław Kupisiewicz jest nazywany Papieżem Polskiej Pedagogiki i dlatego po Jego książki sięgają pedagodzy, wiedząc że zawierają one zawsze solidną i potrzebną wiedzę. Prof. zwycz. dr hab. Edyta Gruszczyk-Kolczyńska
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo