Czarci most

Autor:
Anna Bichalska
Wydawcy:
Legimi (2015)
Wydawnictwa Videograf (2014-2015)
IBUK Libra (2014)
ISBN:
978-83-7835-360-7, 978-83-7835-387-4
Autotagi:
dokumenty elektroniczne
druk
e-booki
książki
powieści
proza

Młody pisarz książek dla dzieci, Mikołaj Osadnik po śmierci babki przyjeżdża do Czarciego Mostu – rodzinnego miasteczka, które opuścił jako dziecko. Na miejscu Mikołaj spotyka Jagę – dziennikarkę lokalnej gazety i znajomą z dzieciństwa, która opiekowała się jego babcią przed śmiercią. Wkrótce siostra Jagi zostaje zamordowana, a jej dziesięcioletni syn znika. Okazuje się też, że miasteczko nie jest takie, jak się na pozór wydaje, a miejscowe legendy i opowieści kryją w sobie wiele z prawdy. W jego pobliżu działają tajemnicze siły, a postacie z baśni i mitów żyją tuż obok ludzi od setek lat. '
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • W ostatnim czasie otrzymuję sporo książek bezpośrednio od autorów. Dzisiaj nadszedł dzień, gdy recenzuję jedną z tych pozycji. Gdy zaczynałam czytać “Czarci most” czułam zaciekawienie zmieszane z nutką ekscytacji. Nie do końca wiedziałam czego się spodziewać, lecz utwór Anny Bichalskiej okazał się miłą odskocznią od szarej codzienności. • Książka opowiada o Mikołaju Osadniku. Mikołaj jest pisarzem i po śmierci swojej babki, po wielu latach powraca do Czarciego Mostu. Na miejscu spotyka Jagodę - przyjaciółkę z dzieciństwa. Krótko po przybyciu mężczyzny w rodzinne strony, siostra Jagi zostaje zamordowana, a jej siostrzeniec porwany. Mikołaj i Jaga chcą odnaleźć chłopca oraz rozwikłać zagadkę tajemniczej śmierci jego matki. W czasie poszukiwań okazuje się, że miasteczko skrywa wiele tajemnic, a postaci z legend istnieją naprawdę. • Moje uczucia w stosunku do głównego bohatera są mieszane. Polubiłam go, jednak brakowało mu “tego czegoś”. Mikołaj miał w sobie sporą dozę radości, która charakteryzuje pisarzy dziecięcych. Byłam pewna, że jako autor książek dla dzieci będzie bardziej otwarty na rzeczy niesamowite, na to co dla większości ludzi pozostaje w ukryciu. Niestety, pomyliłam się. Na szczęście z biegiem wydarzeń Mikołaj coraz lepiej sobie radził z otaczającą go rzeczywistością, a jego nastawienie się zmieniło. Sądzę, że jest on postacią bardzo obiecującą i jeśli autorka zdecyduje się napisać kolejną część to młody pan Osadnik ma szansę się rozwinąć. • • Często bywa tak, że postaci drugoplanowe są potraktowane przez autora po macoszemu. W takich przypadkach bohaterowie są niedopracowani i nieciekawi. Na szczęście pani Bichalska wykreowała całą gamę intrygujących, niepowtarzalnych osobowości. Bohaterowie, których stworzyła mają wielki potencjał i większość z nich idealnie by się sprawdziła w roli postaci pierwszoplanowej. • Anna Bichalska miała bardzo ciekawy pomysł na fabułę. Nieczęsto spotyka się świat podzielony na przenikające się warstwy. Jednak nie od dziś wiadomo, że pomysł to nie wszystko. Często dobre pomysły są źle realizowane. W tym przypadku tak nie jest. Mimo nudnawego początku, akcja szybko nabiera rozpędu. • Język jest bardzo prosty. Dzięki temu czytelnik bez problemu odnajduje się w świecie, w którym istnieje magia, a legendarne stworzenia pojawiają się to tu to tam między zwykłymi śmiertelnikami. Chwilami miałam wrażenie, że książka pod względem językowym idealnie nadaje się dla starszych dzieci. • Komu polecam tę książkę? Na pewno młodym czytelnikom, którzy szukają czegoś lekkiego do poczytania. Uważam, że “Czarci most” przypadnie do gustu osobom, które dopiero zaczynają swoją przygodę z czytelnictwem. Jest to idealna pozycja na czas wakacji. Umili chwile spędzone w podróży oraz urozmaici czas spędzony w domu.
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo