Żyrafa i Mrówka:

historia pewnej przyjaźni

Autor:
Danuta Parlak
Ilustracje:
Jagoda Charkiewicz
Wydawca:
Muza SA (2015)
ISBN:
978-83-287-0065-9
Autotagi:
druk
książki
opowiadania
powieści
proza
zbiory opowiadań
5.0

Dlaczego warto kupić tę książkę? - bo autorka opisała przyjaźń, jaką trudno sobie wyobrazić - między wysoką Żyrafą i maleńką mrówką, bo jest to historia pełna śmiechu, ale i wzruszeń, w której wszystko jest możliwe, bo podczas czytania dzieci i dorośli świetnie się bawią, bo Jagoda Charkiewicz zilustrowała ją tak wyjątkowo i z takim poczuciem humoru, że każda kartka to graficzna przygoda, bo skoro już trzeba ćwiczyć czytanie, to lepiej to robić na naprawdę wciągającej lekturze.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Świetna książka w przedziale wiekowym 3-99 (może nawet wcześniej), krótkie zabawne opowiadania, napisane językiem bez przemocy, otwierają możliwość dyskusji z dzieckiem na ważne tematy. Historię pewnej przyjaźni chętnie czytają i mali i duzi.
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo