Mężczyzna, który tańczył tango

Autor:
Arturo Pérez-Reverte
Tłumacz:
Joanna Karasek
Wydawcy:
Społeczny Instytut Wydawniczy Znak (2013)
Muza SA (2006)
ISBN:
83-7319-929-2, 978-83-240-2773-6
Autotagi:
beletrystyka
druk
powieści
4.0
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Max Costa, główny bohater książki, jest mężczyzną niesłychanie przystojnym, w pełni świadomym swojej atrakcyjności i potrafiącym swoje atuty wykorzystać. Na życie zarabia w sposób wzbudzający niemałe wątpliwości moralne – jest fordanserem, żigolakiem i drobnym złodziejaszkiem. W końcu na jego drodze staje piękna Mecha Inzunza, żona utalentowanego, a równocześnie nieobliczalnego kompozytora, Armanda de Troeye, który w ramach zakładu postanawia napisać niepowtarzalne tango. Mecha doskonale tańczy, a dodatkowo epatuje niesłychaną żywiołowością i zmysłowością. Przystojny Max opanował do perfekcji umiejętność rozpalania namiętności i sztukę uwodzenia (a także okradania) kobiet. Wytworna i ponętna Mecha była kolejnym celem na liście uwod­zici­elsk­iego­ oszusta. Jednak przewrotny los chciał inaczej – oboje stali się ofiarami niep­oskr­omio­nego­ i wyzwalającego zmysły tanga, które połączyło ich emocje i ciała…
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo