Fortunata Obrąpalska

Autor:
Monika Kozień
Fotografia:
Fortunata Obrąpalska (1909-2004)
Instytucja sprawcza:
Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego
Wstęp:
Monika Kozień
Tłumacz:
Anna Basara
Wydawca:
Wydawnictwo BoSz (2026)
Wydane w seriach:
Mistrzowie Polskiej Fotografii
ISBN:
978-83-7576-913-5
Autotagi:
albumy i książki artystyczne
druk
elementy biograficzne
ikonografia
książki
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

Pierwszy tom nowej serii Mistrzowie Polskiej Fotografii przedstawia postać Fortunaty Obrąpalskiej (1909-2004) - jednej z niewielu kobiet, które w XX wieku zapisały się trwale w historii polskiej fotografii. Jej pasja narodziła się w Wilnie - mieście, które przed wojną było fotograficznym królestwem Jana Bułhaka. Inspirująca znajomość z Bułhakiem, nawiązana w 1938 roku, zaważyła na piktorialnym charakterze wczesnych prac artystki, wpisujących się w nurt fotografii krajobrazowej.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo