Strona domowa użytkownika

Zawiera informacje, galerię zdjęć, blog oraz wejście do zbiorów.
[awatar]
grazami
Najnowsze recenzje
1 2
  • [awatar]
    grazami
    Wciągające historie bohaterów na tle sytuacji społeczno-politycznej krajów z niemal wszystkich kontynentów. Niezwykła forma reportażu, składająca się z rozsypanych jak puzzle opowieści, chociaż początkowo była denerwująca, w efekcie tworzy klimat tej książki. To podróż po świecie pełnym kontrastów, którą odbyłam, siedząc wygodnie na kanapie. Tylko ten chrobot. Polecam.
  • [awatar]
    grazami
    Napisana fajnym, zabawnym językiem i tylko pozornie „leciutka”, z rozsądną bohaterką, która jednak czasem postępuje nierozsądnie. Świetna byłaby jako scenariusz komedii romantycznej. Czytałam trochę z rozbawieniem, trochę ze wzruszeniem, trochę z zadumaniem, bo też chciałabym mieć ławeczkę, ale pod orzechem.
  • [awatar]
    grazami
    Niewątpliwie powieść porusza bardzo ważne kwestie, ale nie każdy przebrnie przez absurdalne (niestety mało śmieszne), nudne, czasem nawet infantylne treści. Momentami chciałoby się przewinąć książkę, jak nudny film, by dotrzeć do ciekawszych fragmentów. Zdecydowanie wolę kryminalną serię autora z komisarzem Mortką.
  • [awatar]
    grazami
    Nie wciągnęła mnie jak „Pacjentka”. Akcja toczy się dość wolno, Mariana głównie je i pije i prowadzi rozmowy, które do niczego nie prowadzą. Za to warstwa psychologiczna może nie jest szczególnie odkrywcza, ale pobudza do refleksji. Duży plus za zakończenie: było niespodziewane. Jednak jeśli ktoś liczy na ekscytujący thriller, to się rozczaruje.
  • [awatar]
    grazami
    Autor ma talent do pisania w sposób powodujący, że czułam się tak, jakbym była uczestnikiem tej zawikłanej historii. Analizowałam losy Alicji, ale również Theo, psychoterapeuty i szukałam z bohaterem rozwiązanie tej zagadki. Było to absolutnie wciągające. Chociaż liczyłam na trochę bardziej ekscytujące zakończenie, nie zepsuło mi to przyjemności z lektury.
Niepożądane pozycje
Brak pozycji
Nikt jeszcze nie obserwuje bloga tego czytelnika.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo