• Historia o porwanych z plaży w Ustroniu Morskim dzieciach początkowo może przyprawić o lekki dreszczyk. Gmatwanie jednak fabuły poprzez tajemnicze zniknięcie Natalii - jednej z matek porwanego dziecka zaczyna kierować historię na zupełnie inne tory. • Główny bohater Borys Keller - to zmęczony życiem były policjant, partner Natalii, której to tak właściwie w ogóle nie znał. Po jej zniknięciu napędzany jedynie czarną kawą Keller podejmuje wysiłek nie tylko odszukania zaginionej, ale prześwietlenia jej tajemniczego życiorysu. Oczywiście już od tego momentu wiemy, że za śmiercią dzieci i zniknięciem Natalii kryje się jakaś ukryta sprawa z przeszłości. Wiemy nawet, że ma to coś wspólnego z Andrzejem, tajemniczym gościem, który zaczyna się jako postać przewijać w wątkach pobocznych. Końcówka może mocna i krwawa, ale naciągnięta do granic niemalże psyc­holo­gicz­nego­ absurdu. • Rozumiem, że miało być intrygująco, tajemniczo i zaskakująco, ale może trochę więcej zdrowego rozsądku mogłoby uratować całą tą kryminalną historię. Pozostaję z lekkim rozczarowaniem i nadzieją, że Borys Keller w końcu przestanie żyć tylko kawą i wreszcie odpocznie.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo