• A gdyby tak zostać archeologiem? Całkiem fajny zawód. • Takie myśli kiedyś w młodości się mi nasunęły po przeczytaniu tej książki. Bardzo ciekawie i "działająco na wyobraźnię" (szczególnie młodego czytelnika) zostały tu przedstawione najważniejsze znaleziska w Mezopotamii, Sumerze, Egipcie, Azji Mniejszej (moja ulubiona część), Pompejach oraz na terenach zamieszkałych kiedyś przez Azteków. • Oprócz przedstawienia samego procesu odkrywania, dostajemy sporą dawkę informacji historycznych (w strawnej formie) oraz trochę prawie relacji reporterskich (szczególnie z podboju państwa Azteków). Całość świetnie się czyta - nie trzeba trzymać się chronologii rozdziałów, minusem mogą być niektóre fotki - straciły na jakości z upływem czasu (ale to jest raczej kwestia wydania). • Podsumowując - w latach gdy jeszcze nikomu się nie śniło o "Indianie Jonesie" to ta książka świetne zachęcała niektórych "młodych" by zostać archeologiem lub by chociaż do polubić trochę starożytność i historię.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo