• Na początek istotna informacja, praktycznie pomijana w książce - autor jest literaturoznawcą i filologiem, nie posiada wiedzy z dziedzin takich jak dietetyka i fizjologia człowieka. W książce opiera się przede wszystkim na • własnych doświadczeniach. • Silnie wpłynęło to zarówno na wady, jak i zalety tej książki. • Przykładowe pozytywy - autor analizuje temat ultraprzetworzonej żywności w szerokiej perspektywie, również pod kątem • wpływu jedzenia na relacje międzyludzkie, dobrostan i poczucie szczęścia. Nie waha się pokazywać przekłamań w • badaniach naukowych z zakresu dietetyki, często będącej pod wpływem potentatów przemysłu żywieniowego.Podaje • sprawdzone przez siebie rozwiązania i pomysły. • Negatywy - Chociaż przeprowadził research naukowy, brak bazowej wiedzy o psychologii, fizjologii i metaboliźmie • człowieka doprowadził go do błędnych przekonań. Konkretny przykład - autor marginalizuje znaczenie wysiłku fizycznego w "spalaniu kalorii", sprowadzając go do "bieżącego zużycia". W rzeczywistości ruch kształtuje też mięśnie, zwiększa podstawową przemianę materii (więc też i "spalanie kalorii), zapobiega powstawaniu tzw. zespołu metabolicznego i jego • skutków zdrowotnych. Brak bazowej wiedzy z zakresu psychologii powoduje pomijanie przez autora wpływu różnic • indywidualnych, zwłaszcza w zakresie temperamentu i przekonania, że "zbawienna monotonia" jest właściwym rozwiązaniem dla wszystkich. • Podsumowując - zawarte tu porady mogą być pomocne dla osób zdrowych, o podobnym do autora temperamencie i sytuacji • finansowej (autor kompletnie lekceważy wpływ zamożności na proponowane rozwiązania).
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo