• Poruszający portret Fridy Kahlo – kobiety doświadczonej przez los, zmagającej się z bólem fizycznym i emocjonalnym, samotnością oraz niespełnieniem. Autorka prowadzi narrację na dwóch płaszczyznach czasowych: w czasach życia malarki oraz wiele lat później, w Buenos Aires. Poznajemy Nayeli – młodą Tehuankę, która uciekając z domu, trafia do Niebieskiego Domu. Tam, w cieniu choroby i izolacji Fridy, rodzi się między kobietami niezwykła więź. Ta relacja staje się sercem powieści i nadaje jej głębokiego, emocjonalnego wymiaru. • W drugiej części historii przenosimy się do Buenos Aires, gdzie po śmierci Fridy zamieszkała Nayeli. Po latach jej wnuczka odkrywa tajemniczy obraz przedstawiający babcię – dzieło, które może odmienić jej życie. Podczas dyskusji wiele uwagi poświęcono także burzliwej relacji Fridy z Diego Riverą. Klubowicze podkreślali, że ich związek – pełen namiętności, zdrad i powrotów – był dla artystki zarówno źródłem inspiracji, jak i cierpienia. Zwrócono uwagę, że autorce udało się ukazać Fridę w sposób bardzo ludzki – nie jako ikonę sztuki, lecz jako kobietę kochającą, wrażliwą i zmagającą się z własnymi słabościami. • ~EF
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo