• Zabić Rasputina • Autor: Andrew Cook • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Całkiem ciekawa książka Andrew Cooka, którego czytelnicy w Polsce mogą znać przede wszystkim z publikacji Zagłada dynastii Romanowów. Jest to druga pozycja tego autora dostępna w języku polskim, ale tym razem mamy do czynienia z publikacją o znacznie węższym zakresie tematycznym. O ile poprzednia książka przedstawiała szerszy obraz wydarzeń związanych z końcem rosyjskiej dynastii, o tyle Zabić Rasputina koncentruje się przede wszystkim na samym zabójstwie jednej z najbardziej rozpoznawalnych i kont­rowe­rsyj­nych­ postaci schyłkowego okresu carskiej Rosji. • Książkę czyta się dobrze, a autor sprawnie prowadzi czytelnika przez okoliczności towarzyszące zamachowi, przedstawiając jego przebieg oraz osoby zaangażowane w przygotowanie i dokonanie zabójstwa. Nie brakuje również informacji porządkujących chronologię wydarzeń. Cook przytacza istotne daty, wyjaśnia różnice wynikające ze stosowania kalendarza juliańskiego i gregoriańskiego, a także przedstawia wybrane aspekty życia Rasputina, w tym jego słabości i cechy charakteru. • Mimo tych zalet odczuwałem jednak pewien niedosyt. Książka jest mocno skoncentrowana na samym akcie zabójstwa, przez co zabrakło mi szerszego tła biograficznego Grigorija Rasputina. Autor przedstawia wprawdzie najważniejsze informacje dotyczące jego życia, ale chciałoby się dowiedzieć nieco więcej o drodze, która doprowadziła go do tak szczególnej pozycji na dworze carskim, oraz o jego wcześniejszych doświadczeniach. Sam opis zamachu jest interesujący, jednak w moim odczuciu zyskałby na wartości, gdyby został osadzony w nieco szerszej opowieści o człowieku, którego śmierć stała się przedmiotem tak dużego zainteresowania historyków. • Zwraca również uwagę wyraźnie brytyjska perspektywa autora. Nie piszę tego w kategoriach zarzutu — Andrew Cook jest Brytyjczykiem, więc jego punkt widzenia jest naturalny. Uważam jednak, że warto odnotować tę cechę publikacji, ponieważ wpływa ona na sposób przedstawienia tematu i nadaje książce określony charakter. • Mimo pewnego niedosytu jest to wartościowa i przystępnie napisana pozycja, szczególnie dla osób zain­tere­sowa­nych­ historią schyłku Imperium Rosyjskiego oraz samą postacią Rasputina. Nie dorównuje jednak pod względem szerokości ujęcia Zagładzie dynastii Romanowów. Mimo wszystko polecam. • 📖 19:55 · 12.11.2026 · 112/2026 · (P)
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo