• Fragment:ARCHEOLOG WYOBRAŹNI wywiad z Andrzejem Pilipiukiem ("Fahrenheit" 2008 r.) • Małgorzata Kulisiewicz: Jesteś autorem trylogii o kuzynkach Kruszewskich, kilku powieści o Jakubie Wędrowyczu, trzech tomów "Norweskiego dziennika". Czy najnowsza powieść "Oko jelenia. Droga do Nidaros" też będzie miała kontynuację, czy będzie to cykl powieściowy? Jaki masz pomysł na poprowadzenie dalszych losów bohaterów? • Andrzej Pilipiuk: Książka opowiada o przygodach (jeśli można tak nazwać liczne przejścia...) grupki ludzi rzuconych w inne czasy. W roku tysiąc pięćset pięćdziesiątym dziewiątym, w północnej Norwegii pojawiają się: nauczyciel informatyki, maturzysta i szlachcianka żyjąca w połowie XIX wieku, po czym zmuszeni okolicznościami muszą przeżyć i odnaleźć tytułowy artefakt. • W tomie drugim trafiają na trop „oka”, ale wiele czasu upłynie, zanim zbliżą się do rozwiązania zagadki. • "Oko Jelenia" w założeniach ma być cyklem liczącym siedem tomów. Mam już pomysł na zakończenie tej opowieści, ale najpierw bohaterowie muszą swoje wycierpieć...
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo