• Świetna książka pełna miłości,przyjaźni,radości ale też problemów małych i dużych.Chusteczki bardzo przydatne i dobra kawa do tego by spędzić czas w gronie przyjaciółek.Polecam serdecznie.
  • To moje pierwsze spotkania z Anitą, Aśką, Karolą i Magdą. • Jeśli, ktoś tak jak ja zagląda po raz pierwszy to tej serii, myślę że spokojnie da radę  Ja i tak zamierzam zajrzeć jeszcze do pozostałych części. • Czy przyjaźń między czteroma kobietami może być prawdziwa. Jak najbardziej tak! Każda ma swoje życie jednak łączy je przyjaźń, miłość i wsparcie. • Każda ma też swoje problemy między innymi Anita, której mąż walczy w szpitalu o życie. Nie, nie na Covid lecz z Covidem w tle. • Każda z przyjaciółek jest dla mnie prawdziwa, każdą polubiłam. Karola, która tak jak jest wegetarianką i kocha wszystkie zwierzaki (dosłownie wszystkie). Brawo dla autorki, która przepięknie opisała strach zwierząt. Anita – matka trójki chłopców, żona faceta który idzie na studia (rysa w małżeństwie? ) Aśka, która wraca do Polski i na nowo musi odnaleźć się w kraju no i Magda, ułożona organizatorka, planująca swój ślub. Suknia kupiona a ślub co raz bardziej się oddala. • Jak potoczą się losy przyjaciółek ? Zapraszam do przyjemnej lektury 
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo