• Co ma robić w życiu dojrzała kobieta, która całe życie poświęciła mężowi i dzieciom? Może tak jak bohaterka zrobić listę uśpionych namiętności i konsekwentnie ją realizować.
  • "Uśpione namiętności" to piękna, bardzo życiowa, mądra, wartościowa, inspirująca, pełna mądrości i dająca nadzieję powieść o kobiecej sile, odwadze i o odkrywaniu siebie na nowo. To historia dojrzałej kobiety, która całe życie poświęciła mężowi, dzieciom i zapomniała w tym wszystkim o sobie. A przecież nigdy nie jest za późno, żeby zacząć spełniać swoje marzenia, zacząć się w czymś realizować, robić to, co się chciało od zawsze, a brakowało jakoś odwagi i niesamowicie ważne jest też aby znaleźć chwilę tylko dla siebie. Życie jest krótkie i mamy je tylko jedno. Czytając tę książkę, możemy sprawić aby i nasze życie było lepsze i kiedy tylko chcemy bądźmy szczęśliwi i cieszmy się z małych rzeczy. Bardzo podobała mi się ta powieść i polecam z całego serca.🙂❤️
  • Znakomita powieść, gorąco polecam. Zmusza do zastanowienia się nad własnym życiem- czy żyjemy na " pełnej petardzie " jak mawiał ks. Kaczkowski czy tylko na pół gwizdka???
  • Polecam kobietom dojrzalym :)
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo