• Notatki z podziemia • Autor: Fiodor Dostojewski • Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆ (8/10) • Bardzo ciekawa pozycja Dostojewskiego, będąca właściwie swoistym traktatem filozoficznym o człowieku i jego naturze. Oczywiście nie brakuje tutaj prozy, ale jest to proza bardzo celowa – podporządkowana określonym problemom i refleksjom, które autor chce wyraźnie uwypuklić. Momentami odnosiłem wrażenie, że sama fabuła schodzi na dalszy plan, a najważniejsza staje się próba odpowiedzi na pytanie, dlaczego człowiek zachowuje się w sposób sprzeczny z własnym interesem i dlaczego tak trudno jest mu żyć w zgodzie z narzuconymi przez innych zasadami. • Dostojewski prowadzi czytelnika w głąb ludzkiej psychiki, pokazując człowieka pełnego sprzeczności, rozczarowania i wewnętrznego buntu. To właśnie ta warstwa filozoficzna wydaje mi się największą wartością książki. Nie jest to lektura nastawiona na wartką akcję, lecz raczej na obserwację człowieka i jego sposobu myślenia. • Książka składa się z dwóch części – „Podziemie” oraz „Z powodu mokrego śniegu”. Są to niejako dwie uzupełniające się części tej samej refleksji. Pierwsza ma charakter bardziej filozoficzny i stanowi swoiste wprowadzenie do sposobu myślenia narratora, druga natomiast pokazuje te idee już poprzez konkretne doświadczenia i relacje z innymi ludźmi. • To książka, która wymaga skupienia i nie daje się łatwo przeczytać wyłącznie „dla fabuły”. Warto wejść głębiej w tok rozumowania głównego bohatera, nawet jeśli momentami jest on irytujący czy trudny do zaakceptowania. • Książkę polecam! • 📖 22:23 · 22.08.2026 · 82/2026 · (A)
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo