• Praga. Czeskie ścieżki • Autor: Mariusz Surosz • Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆ (8/10) • Całkiem ciekawa pozycja, napisana w taki sposób, że czyta się ją stosunkowo szybko i bez większego wysiłku. Mam kilka spostrzeżeń dotyczących tej książki. • Przede wszystkim autor bardzo starannie wprowadza czytelnika w kontekst historyczny. Z odpowiednią szczegółowością opisuje Pragę, jej historię, symbole i przemiany, a przy tym stara się uchwycić coś, co można określić mianem czeskiego ducha. To właśnie ten sposób patrzenia na miasto wydał mi się szczególnie interesujący – Praga nie jest tutaj wyłącznie przestrzenią geograficzną, ale miejscem, które ma swoją własną historię, pamięć i charakter. • Z drugiej strony zabrakło mi w książce trochę więcej żywego człowieka. Czytamy sporo o historii, zależnościach i relacjach między miastem a państwem, ale stosunkowo mało jest codziennego życia zwykłych mieszkańców. Momentami miałem wrażenie, że autor pozostaje przede wszystkim na poziomie miasta i jego historii, a mniej pokazuje Pragę poprzez ludzi, którzy w niej żyją. • Nie zmienia to jednak faktu, że książka jest wartościowa i pozwala spojrzeć na Pragę szerzej niż tylko przez pryzmat jej zabytków i turystycznego wizerunku. Autor pokazuje miasto osadzone w historii i kulturze, dzięki czemu łatwiej dostrzec jego bardziej złożone oblicze. • Mimo tych zastrzeżeń książka zdecydowanie zasługuje na uwagę. • 📖 22:03 · 20.09.2026 · 93/2026 · (P)
    +2 trafna
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo