• "Głowa do góry, cycki do przodu" to życiowa, szczera, mądra, wspaniała i emocjonująca książka. Pojawiają się w niej historie z życia autorki i innych kobiet. Książka porostu jest o kobietach i dla kobiet i niejednokrotnie w niektórych historiach odnajdywałam cząstkę siebie. Myśląc wtedy, że ja też tak mam. Bo przecież każda z nas ma lepsze i gorsze dni, każda ma jakieś problemy, z czymś się zmaga, każda może być zmęczona, może sobie popłakać, może mieć wszystkiego dość, bo niestety życie to nie bajka, bywa trudne i niesprawiedliwe, ale mimo wszystko warto żyć, warto znaleźć w sobie siłę i iść dalej. Bo przecież życie to nie tylko smutek i łzy, to też szczęście, radość i uśmiech. Nikt nie jest idealny, i czy jesteśmy w makijażu czy bez, w dresach czy sukience, smutne czy radosne, zmęczone czy nie, to pamiętajmy, że jesteśmy ważne, wystarczające i wyjątkowe. Ta książka nie obiecuje, że będzie łatwiej, ale daje coś cenniejszego. Pewność, że nie idziemy przez to wszystko same i że jest nas więcej. Lektura skłania do przemyśleń i refleksji. Ja jestem książką oczarowana. Bardzo polecam. 🥰 Warto przeczytać. 🥰
  • Samo życie, rewalacja, obowiązkowa pozycja dla każdej kobiety :)
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo