• Poznajcie Gaję Wicherek. Gaja mieszka w chatce w samym sercu lasu, która jest leśniczówką. Bo tata Gai Franek jest leśniczym, a mama Pola spędza czas w domu wraz z córką i realizuje z nią edukację domową. Gai jest trochę przykro, że nie ma przyjaciół i że nie chodzi do normalnej szkoły wraz z innymi dziećmi. Ale prawda jest taka, że ma coś, czego inni nie mogą mieć. To niesamowicie intresujące otoczenie przyrody, wśród której realizuje program nauczania. W związku z tym dziewczynka ma ogromną wiedzę na temat roślin, zwierząt oraz zjawisk występujących w naturze. Marzy o psiaku, który mógłby umilić jej czasem samotne chwile. Od czasu do czasu odwiedza ją babcia z Warszawy, która jest wiecznie z czegoś niezadowolona i nie może pojąć, jak można mieszkać z dala od "cywilizacji". To jej osoba nadaje tej historii pewnego kolorytu. Krótko mówiąc opowieść Gai jest interesująca, zaskakująca i pełna dobrego humoru. Polecam Wam ciepło. Lektura ta może znacznie skrócić czas oczekiwania na nadejście wiosny ;)
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo