• Jako dziecko z przyjemnością oglądałam Poczet królów i książąt Polski Jana Matejki. Na kolejnych kartach widnieli dumni władcy, szlachetni i silni, gwiazdy historii. Potem w szkole uczyłam się o wielkim wysiłku, jaki kolejni Piastowie włożyli w budowanie państwa, scalanie ziem, odpieranie wrogich ataków, budowanie dynastii i sieci wpływów w Europie. • Który z nich jest wg Ciebie największym bohaterem, człowiekiem którego nic tylko stawiać za wzór? • Bolesław Chrobry, Bolesław Śmiały, Bolesław Krzywousty, Władysław Łokietek, Kazimierz Wielki… bo na pewno nie Konrad Mazowiecki, do którego przykleiła się zdrada Polski. • W istocie oni i wielu więcej średniowiecznych władców miało na swoim koncie brutalne zbrodnie, których okrucieństwo diametralnie zmienia zdanie na ich temat. Katalog ich grzechów jest bardzo bogaty, zresztą zmieniał się z czasem z prymitywnego porąbania na kawałki na dyskretne otrucie. Po drodze były jeszcze oślepienia, rozciąganie końmi, obcinanie języka, kastracja, ścięcie, bratobójstwo, zamachy… o makabrze w wieży w Głogowie, czy w kościele w Środzie Śląskiej aż trudno cokolwiek spokojnie napisać – gotowe scenariusze na krwawe kryminały! • Oczywiście nie wszystkie przestępstwa zostały udowodnione, śledczy historycy dysponują niezwykle skromnym materiałem dowodowym, kronikami i historiami opowiadanymi z ust do ust. Jedyne co mogli dodatkowo zastosować to analogia i ważenie korzyści plus zachowane gdzieniegdzie opisy charakterów. • Książka Mariusza Sampa wciąga od pierwszej strony, przedstawia mroczne karty polskiej historii i dzieje najbardziej krwawej dynastii, która ją tworzyła. Pełno w niej intryg, podstępów, zwrotów akcji, knucia i zbrodni mrożących krew w żyłach. Jej bohaterami to gangsterzy, porywacze, imprezowicze, psychopaci, gwałciciele, tyrani, fanatycy, bigamiści ludzie chciwi, porywczy i bezwzględni. Takie to były czasy i tak wyglądała polityka oraz dbałość o własne interesy w średniowieczu w skali hardcore. Czasy bardzo przewrotne i nieprzewidywalne. • Kolejna świetna książka od Wydawnictwa ZNAK!
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo