• Autor w 12 rozdziałach bierze nas w XXI wieku w Świat Szamanów • „- Ludzkość musi jeszcze długo istnieć, Żeby wyjaśnić samą siebie” • Tako rzecze Walentina Iwanowna Charitonowa => profesor Centrum Antropologii Medycznej w Instytucie Etnologii i Antropologii Rosyjskiej Akademii Nauk, największa znawczyni szamanizmu w Rosji z którą autor spotkał się po zakończeniu podróży przez Syberię. • Słowo „szamanić” weszło w całej Rosji do obiegowego jeżyka i znaczy tyle, co kręcić, zmyślać, zalewać, oszukiwać, bajdurzyć, fantazjować. (str. 96) • Podobno wszystko zaczyna się w głowie chorego. • Autor kończy książkę zdaniem: • „Nie zobaczysz, dopóki nie uwierzysz.”
  • Gdy słyszymy z ust rozmówcy słowo "szaman", to pierwsze nasuwające się skojarzenie to starsza osoba, z piórkami we włosach, która przy pomocy różnych specyfików, poddając się rytmowi wybijanemu na bębenku, stara się nawiązać rozmowę z duchami przodków. A jak to wygląda w rzeczywistości? Czy istnieje jakiś uniwersalny wzorzec szamańskości? Czy każdy może zostać wybrańcem duchów? Czym jest i jak przebiega szamańska choroba? Jaką cenę przychodzi zapłacić za korzystanie z posiadanych mocy? • Jacek Hugo-Bader podczas niesamowitej podróży po drogach i bezdrożach Syberii, odkrywa przed nami fascynujący świat współczesnych szamanów. Polecam gorąco tę wciągającą opowieść.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo