• Hotel Ansgar • Autor: Leopold Tyrmand • Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆ (8/10) • Książka zdecydowanie warta uwagi — stanowi interesujące połączenie pamiętnika i thrillera szpiegowskiego. Leopold Tyrmand kreśli opowieść osadzoną w realiach II wojny światowej, jednak dzięki umiejscowieniu akcji w Skandynawii nadaje jej nieco inny wymiar niż typowe narracje wojenne. Z jednej strony zmniejsza to odczuwalną, bezpośrednią dramaturgię znaną z frontowych relacji, z drugiej — pozwala skupić się na bardziej subtelnych aspektach funkcjonowania w czasie konfliktu, takich jak działalność wywiadowcza czy codzienność życia w cieniu wojny. • Na szczególną uwagę zasługuje główny bohater, którego działania cechują się dużą zręcznością, sprytem i ambicją. Jego postawa nie jest przerysowana — przeciwnie, sprawia wrażenie wiarygodnej, momentami wręcz chłodno kalkulującej, co dobrze współgra z konwencją powieści szpiegowskiej. Autor pokazuje kulisy tej działalności w sposób pozbawiony nadmiernego patosu, co odbieram jako duży atut. Zamiast tego dostajemy obraz operacyjnej codzienności: kombinowania, improwizacji, wykorzystywania okazji i — nie da się ukryć — pewnej dozy szczęścia, które odgrywa istotną rolę w powodzeniu podejmowanych działań. • Podobało mi się również to, że książka nie próbuje na siłę podnosić emocjonalnej temperatury. Narracja pozostaje stosunkowo stonowana, a napięcie budowane jest raczej poprzez sytuacje i decyzje bohatera niż dramatyczne środki wyrazu. Dzięki temu całość wypada bardziej autentycznie i dojrzale. • To lektura, którą mogę polecić — szczególnie osobom zainteresowanym mniej oczywistym, bardziej kameralnym spojrzeniem na realia wojenne i działalność szpiegowską. • 📖 20:08 · 30.03.2026 · 32/2026 · (A)
    +2 trafna
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo