• Dziś krótko, bo w upał długie zdania nie pasują. Książka też krótka, idealna na parkowe szybkie poczytanie, albo nad wodę, na boisko, na kanapę… • Pierwszy zeszyt serii mangi z gatunku SHŌJO szczególnie polecam miłośnikom kotów, ich specyficznego poczucia humoru i podejścia do spraw ludzkich. • W skrócie pod jednym dachem. • Manga ma dwóch narratorów, introwertycznego, unikającego relacji międzyludzkich autora kryminałów Subaru Mikazu i kotkę Haru. Spotkali się przypadkiem, zupełnie niechcący i jakoś tak zostało. Subaru dał Haru dom, stabilizację żywieniową, minimum uwagi oraz rosnące zainteresowanie. Haru sprawiła, że Subaru zaczął wychodzić ze skorupy, musiał zmusić się do nawiązania nowych kontaktów, wyjść ze swojej bardzo szczelnej strefy komfortu. Jest też inspirująca. Podbija serca również dzięki pięknemu rysunkowi. • Oboje są sobie potrzebni, ale jak to z kotem bywa, to on nadaje ton. Haru jest przy tym zabawna i raczej mało przyjazna. Potrafi dotkliwie zaznaczyć swoje granice. • Jak się rozwinie ta znajomość? Nie wiem, na koniec 1 zeszytu wydarza się coś, że trzeba od razu wziąć zeszyt 2. • JJ
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo