• Tytuł Cienie Imperium jest jedną z najczęściej wymienianych jako jedna z najlepszych książek z Expanded Universe Gwiezdnych Wojen. Więc bardzo chętnie sięgnąłem do komiksowej adaptacji ( gdyż Amberowego wydania książki nie da się nigdzie kupić a Olesiejuk ma jeszcze sporo tytułów aż dojdzie do tego ) i pomyślałem sobie : Hej jeśli Egmont wydał to w serii niby najlepszych niekanonicznych komiksów ŚW to musi być przynajmniej niezłe prawda ? Więc przeczytałem i … potwornie się rozczarowałem . Cały komiks wymykają się być skrótem myślowym i bardziej rozbudowanym streszczeniem oryginalnej powieści ( co w SW zdarzało się nieraz ). Całość opowiedziana jest topornie , nie angażuje • a autor nie wysila się aby przedstawić pewnie bardzo rozbudowaną oryginalnie fabułę , w ciekawy sposób. Do doświadczenia również nie dodają absolutnie baskkudne rysunki - tak przestarzałej i złej kreski nie widziałem od dawna. Nic prawie nie widać na rysunkach , postacie i obiekty są narysowane w coraz to bardziej nienaturalny sposób przez co nie da się tego czytać. Główny wątek oryginalnych bohaterów z pierwszej trylogii jest tak nudny a fabuła zasuwa tak że poszczególne elementy nie wybrzmiewają i całość wydaje się właśnie - skrótem. Nie polecam. Jednak bardzo doceniam współczesne komiksy Gwiezdno Wojenne. Tam przynajmniej autorom w większości się chce. Przeczytajcie sobie coś współczesnego. Komiksowe Cienie Imperium zwyczajnie nie cieszą.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo