• „Nasza babcia” to wesoła książeczka opowiadająca o niemieckiej rodzince Pieselangów. W skład rodziny wchodzą: mama, tata, sześcioro dzieci, no i oczywiście babcia. W domu Pieselangów mieszka też kot Fridolin oraz Pawełek - gadająca papużka falista. • Babcia jest niezwykle malowniczą postacią. Ubiera się w staroświeckie suknie, chodzi w bucikach zapinanych na guziczki, nie wychodzi z domu bez kapelusza ani parasolki. Ale myliłby się ten, kto by pomyślał, że to nudna, powleczona naftaliną i zalatująca kulkami przeciwmolowymi staruszka. Babcia Pieselang jest na wskroś nowoczesną kobietą. Uwielbia jazdę na wrotkach i łyżwach, z ochotą rusza z wnukiem na emigrację do Ameryki, by tam zamieszkać wśród Indian. Potrafi też uratować najbardziej beznadziejną potańcówkę. • Babcia Pieselang ma też brata, starego kawalera, wielkiego wielbiciela zwierząt i dyrektora ZOO. Pewnego dnia przypomina on sobie o siostrze. Zaprasza ją nawet do siebie na lato. Babcia chętnie wybiera się w podróż, a do towarzystwa zabiera czworo wnucząt. Wprawdzie dobrze wie, że stary kawaler nie przepada za dziećmi, jednak wcale się tym nie przejmuje. I słusznie, ponieważ będą to niezapomniane wakacje, nie tylko dla dzieci. • Ta niewielka książeczka (zaledwie 128 stron), ciekawie zilustrowana, tchnie rodzinnym ciepłem i miłością. A przy tym pełna jest niepospolitego lekkiego dowcipu. Czytałam ją z ogromną przyjemnością, nierzadko wybuchając śmiechem. Polecam każdemu, szczególnie na poprawę humoru :)
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo