• Ludzie, zwierzęta, bogowie • Autor: Antoni Ferdynand Ossendowski • Moja ocena: ★★★★★★★★★☆ (9/10) • Książka znana również pod tytułem Przez kraj ludzi, zwierząt i bogów. To rewelacyjna publikacja podróżnicza, w której autor opisuje swoją niezwykłą wędrówkę przez mongolskie stepy oraz rejony Azji Środkowej. Już od pierwszych stron czuć, że mamy do czynienia z opowieścią pisaną przez człowieka, który nie tylko obserwował świat, ale faktycznie go doświadczał. • Początek książki osadzony jest w realiach porewolucyjnej Rosji, co nadaje całej historii dodatkowego kontekstu historycznego i politycznego. Chaos tamtych czasów stanowi punkt wyjścia do dalszej podróży, która szybko przeradza się w fascynującą relację z miejsc odległych, egzotycznych i dla europejskiego czytelnika w dużej mierze nieznanych. • Największym atutem książki są niezwykle barwne opisy — zarówno krajobrazów, jak i ludzi oraz ich zwyczajów. Autor z dużą dbałością o szczegóły przedstawia kulturę Mongolii, wierzenia, codzienne życie oraz mentalność mieszkańców tych terenów. Dzięki temu lektura ma nie tylko charakter przygodowy, ale również poznawczy — pozwala zanurzyć się w świecie, który dziś w dużej mierze już nie istnieje w takiej formie. • Narracja jest dynamiczna i wciągająca, a jednocześnie zachowuje pewien klasyczny styl literatury podróżniczej, który dziś spotyka się coraz rzadziej. To książka, która potrafi przenieść czytelnika w zupełnie inne realia i pozwala poczuć atmosferę dalekiej wyprawy. • Bardzo mi się ta książka podobała — to jedna z tych pozycji, które czyta się z prawdziwą przyjemnością, a jednocześnie wynosi się z niej sporo wiedzy i refleksji. • Książkę zdecydowanie polecam każdemu, kto interesuje się podróżami, historią oraz kulturą Azji. • 📖 22:19 · 26.03.2026 · 29/2026 · (A)
  • Jeśli myślicie, że Tomek Wilmowski miał najwięcej przygód w polskiej literaturze, to jesteście w błędzie. Bonus dodatkowy: to, co opisane, autor przeżył naprawdę. • Ucieczka z rewolucyjnej Rosji, podróż przez daleką Azję - tak, to wszystko prawda.
  • rewelacyjna powieść przypogodowa, oparta na faktach
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo