• Mołdawia. Państwo niekonieczne • Autor: Kamil Całus • Moja ocena: ★★★★★★★★★☆ (9/10) • Rewelacyjny reportaż poświęcony jednemu z najmniej omawianych i jednocześnie najbardziej niedocenianych państw Europy. Kamil Całus podejmuje temat Mołdawii w sposób niezwykle rzetelny, a zarazem przystępny, pokazując kraj uwikłany w złożone zależności historyczne, polityczne i społeczne. • Całość książki okazała się dla mnie niezwykle interesująca. Autor umiejętnie prowadzi czytelnika przez skomplikowaną mozaikę tożsamościową Mołdawii, tłumacząc źródła jej słabości państwowej, wewnętrznych podziałów oraz nieustannego balansowania pomiędzy Wschodem a Zachodem. Temat jest wciągający, a opisy klarowne i dobrze uporządkowane — Całus potrafi w prosty sposób wyjaśniać kwestie, które w innych publikacjach bywają nadmiernie zawiłe. • Na szczególne uznanie zasługuje warstwa społeczna reportażu. Autor nie ogranicza się wyłącznie do analizy geopolitycznej, lecz z dużą uważnością opisuje codzienne życie mieszkańców, ich mentalność, aspiracje i rozczarowania. Dzięki temu Mołdawia przestaje być abstrakcyjnym „państwem problemowym”, a zaczyna jawić się jako realne miejsce zamieszkałe przez ludzi zmagających się z konsekwencjami historii i współczesnych wyborów politycznych. • Książka jest napisana bardzo dobrym, czytelnym językiem i zachowuje równowagę pomiędzy reportażem a analizą ekspercką. To pozycja, która nie tylko poszerza wiedzę, ale też pomaga lepiej zrozumieć region często pomijany w głównym nurcie dyskusji o Europie. • Książkę serdecznie polecam — szczególnie osobom zainteresowanym Europą Wschodnią, państwami peryferyjnymi oraz tematyką tożsamości i państwowości. • 📖 21:00 · 04.01.2026 · 3/2026 · (P)
  • Bardzo ciekawy reportaż o miejscu prawie nieznanym - Mołdawii. Dużo o historii i dniu dzisiejszym w tym poczuciu beznadziejności. Dobra polszczyzna.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo