• Paul Cleave stworzył kryminał w którym od początku wiemy, kto jest seryjnym mordercą, kto zabija kobiety w nowozelandzkim Christchurch. To, główny bohater Joe, który z tak naturalną swobodą opowiada nam o swoim niecodziennym zajęciu, że, aż wstyd przyznać, ale można zacząć mu kibicować. Oczywiście, to świadomy zabieg pisarski mający uśpić czytelniczą wrażliwość. • Joe bowiem to przeciętny obywatel, pracujący jako sprzątacz w komendzie miejscowej policji, troskliwie opiekujący się swoją upierdliwą matką, lubiący pogawędzić z kierowcą autobusu, kochający swoje dwie rybki w akwarium. Z drugiej strony to cyniczny, wyrachowany morderca, zabijający dla przyjemności i osobistej satysfakcji. Jest nieuchwytny, bo stara się nie popełnić błędu. • Joe orientuje się, że policja chce mu przypisać jeszcze jedno morderstwo, którego on nie dokonał. Widocznie ktoś go naśladuje, a Joe koniecznie chce się dowiedzieć kto. Jego ostrożność i perfekcjonizm zostają wystawione na próbę. • Przewrotność tego kryminału stanowi o jego sile przyciągania czytelniczego zainteresowania. Dobrze i szybko się go czyta, bo akcja jest wartka i trudna do przewidzenia. Czy natur dobra może pokonać mordercze instynkty? A może odwrotnie, to co złe w morderczej naturze zabije tlące się tam okruchy dobroci? Warto się przekonać osobiście sięgając po lekturę ,,Czyściciela".
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo