• Wieje szarkijja. Beduini z pustyni Negew • Autor: Paweł Smoleński • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Po tę książkę sięgnąłem bezpośrednio po lekturze Jagielskiego i jego opowieści o Afganistanie. Był to z mojej strony zamierzony krok – chciałem przenieść się w zupełnie inny odcień świata islamu, tym razem nierozerwalnie splecionego z rzeczywistością Izraela. I trzeba przyznać, że kontrast okazał się ogromny. • To dobra książka, choć z samym autorem mam pewien problem. Po jego publikacjach widzę, że ma on miejscami wyraźnie inne spojrzenie na otaczającą nas rzeczywistość niż moje. Nie przeszkadza mi to jednak w lekturze – przeciwnie, uważam, że poznawanie perspektyw odmiennych od własnej ma swoją wartość. Ta książka pozwoliła mi przede wszystkim poznać kolejny lud i kolejną kulturę, o których wcześniej wiedziałem stosunkowo niewiele. • Sam język i forma reportażu są ciekawe. Książka, mimo niewielkiej objętości, rozwija się dość powoli i potrzebuje trochę czasu, żeby naprawdę wejść w swój rytm. Mam wrażenie, że jej właściwego smaku zaczynamy doświadczać dopiero mniej więcej od połowy. Wtedy opowieść nabiera wyraźniejszego charakteru i pozwala lepiej zrozumieć opisywany świat. • Największą wartością publikacji jest dla mnie właśnie możliwość spojrzenia na rzeczywistość z perspektywy ludzi i społeczności, o których mówi się stosunkowo rzadko. To temat istotny, a jednocześnie wciąż dość mało obecny w szerszym obiegu. Dzięki temu nawet przy pewnych zastrzeżeniach do autora książka pozostaje wartościową lekturą. • Na pewno warto do niej zajrzeć. • 📖 20:29 · 13.08.2026 · 78/2026 · (P)
    +2 trafna
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo