• To monumentalna saga historyczna, która ukazuje narodziny angielskiej tożsamości na przykładzie okolic dzisiejszego Salisbury. Ten imponujący, oparty na głębokim researchu mikrokosmos śledzimy przez tysiąclecia – od epoki lodowcowej i budowy Stonehenge, przez podbój rzymski, aż po najazdy Sasów. Opowieść snuje się wokół losów kilku rywalizujących i przeplatających się rodów (m.in. Shockleyów, Masonów czy Porteusów). Każda rodzina reprezentuje inny status społeczny i unikalne, przekazywane z genami cechy – od budowniczych i rzemieślników po polityków i najeźdźców. Autor posługuje się lekkim piórem pozbawionym naukowego zadęcia. Prawdziwa historia w wydaniu Edwarda Rutherfurda to nie suche daty, lecz suma codziennych wyborów zwykłych ludzi. Choć na przestrzeni wieków zmieniają się kostiumy, technologie i bogowie, rdzeń ludzkiej natury pozostaje nietknięty. Walka o ziemię, zazdrość, zakazana miłość czy ambicja pozostawienia po sobie trwałego śladu sprawiają, że postacie z epoki brązu są nam tak samo bliskie, jak te z czasów rzymskich.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo