• Katarzyna Janus - SACRUM et PROFANUM • Przeczytana przeze mnie powieść, to wznowienie I wydania z 2019 roku. Jest to opowieść o pięknej studentce psychologii, która za sprawą poznanych przypadkowo mężczyzn, stała się luksusową carll - girl. Agata vel Anastazja /jej pseudonim "zawodowy"/ opowiada dziennikarce o swoich klientach , wśród których dużą rolę w jej życiu odegrali : pewien starszy pan Jan i bardzo przystojny, zagubiony w rzeczywistości ksiądz Maurycy. • A w tle piękno Normandii, do której zabiera ją Jan , który ma tam przejść eksperymentalną kurację. Dla Agaty są to najpiękniejsze chwile jej życia. • Fabuła powieści o wyborach własnej drogi jest bardzo wciągająca i refleksyjna, bo jest to droga balansująca na granicy sacrum - tego co święte i profanum - tego, co ziemskie, materialne i niemoralne. • POLECAM tę powieść o bohaterce, której Autorka "pokazuje świat z różnych perspektyw nie oceniając , ale dając czytelnikowi przestrzeń do własnych przemyśleń" / z rec. Magdalena LCz/. • /fotki II i I wydania powieści /
  • "Sacrum et profanum" to słodko - gorzka powieść pełna emocji, przemyśleń, rozterek, dylematów i trudnych decyzji. W historii przeżywamy wzloty i upadki, chwile szczęścia i głębokiego smutku, triumfy i porażki. Po prostu samo życie. Bo tylko życie pisze różne i niep­rawd­opod­obne­ scenariusze. Fabuła jest świetnie skonstruowana, wciąga nas w wir wydarzeń, ukazuje trudne i poplątane życiowe ścieżki. Bohaterowie byli różnorodni i zostali rewelacyjnie wykreowani. Zakończenie mnie zaskoczyło. Obstawiałam inaczej i tego się nie spodziewałam. Książka jest bardzo wciągająca i bardzo przyjemnie się ją czytało. Skłania do przemyśleń i refleksji. Polecam 🥰
  • Jest to piękna, wzruszająca, pełna emocji książka . Agata postanawia zarabiać na życie jako call girl. Poznaje dużo starszego od siebie Jana, a potem młodego przystojnego Maurycego. tę książkę. Polecam
  • polecam przeczytanie tej książki.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo