• Obraz polskiego społeczeństwa - pustka 'elit'. Wokulski jako postać tragiczna.i oszukana, niepasująca tutaj. Dla mas sztuczny problem: romantyk czy pozytywista a dla wtajemniczonych opowieść o człowieku, który dał się wciągnąc w prowokację tzw "powstanie styczniowe", wraca z zesłania odmieniony i z kontaktami, które pomagają mu zbić majątek, jako cel życia stawia sobie "milość" do pieknej ale próżnej idiotki, z której chce zrobić swoją trophy-wife. • Carska cenzura usuwając wiele wątków z ksiażki wskazała tak naprawde co jest tu najważniesze. Stach jest uwikłany w grę obcych wywiadów i sam niewiele rozumie. Kroi się nowe rozdanie w Europie, w Rzeszy już Bismarck i realpolitik a u nas jeszcze bajki o Napoleonie ale Ochrana robi swoje. Anglicy wysyłają do Wawy Kazia ,aby przejmował polskie majątki a oni następnie wynagrodzą nimi swoich agentów (nie będą przecież płacić za działalność polskich zdrajców, kto to słyszał). Misja paryska Suzina i Stacha kończy się połowicznym sukcesem...
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo