• Naddniestrze. Terror tożsamości • Autor: Piotr Oleksy • Moja ocena: ★★★★★★★★★☆ (9/10) • Rewelacyjna publikacja poświęcona historii oraz współczesnemu funkcjonowaniu Mołdawii i Naddniestrza — jednego z najbardziej osobliwych i najmniej zrozumianych bytów politycznych w Europie. Piotr Oleksy w sposób niezwykle rzetelny i analityczny opisuje genezę tego parapaństwa, ukazując mechanizmy jego powstania, trwania oraz konsekwencje, jakie niesie ono zarówno dla regionu, jak i dla samych jego mieszkańców. • Książka ma szeroki zakres tematyczny i wyraźnie pogłębiony charakter. Autor konsekwentnie wprowadza czytelnika w skomplikowany kontekst kulturowy, historyczny i tożsamościowy Naddniestrza, pokazując, w jaki sposób pamięć historyczna, propaganda, język oraz narracje polityczne zostały wykorzystane do zbudowania i utrwalenia odrębnej, sztucznie podtrzymywanej tożsamości. Tytułowy „terror tożsamości” nie jest tu metaforą — to realny mechanizm kontroli społecznej i ideologicznej. • Na szczególne uznanie zasługuje sposób, w jaki Oleksy łączy analizę politologiczną z wrażliwością reportażową. Publikacja nie ogranicza się wyłącznie do opisu struktur władzy czy relacji międ­zyna­rodo­wych­, lecz pokazuje również codzienne życie mieszkańców regionu, ich wybory, kompromisy i uwikłania. Dzięki temu Naddniestrze przestaje być jedynie „zamrożonym konfliktem” znanym z nagłówków, a staje się miejscem realnych ludzkich doświadczeń. • Język książki jest klarowny, precyzyjny i pozbawiony zbędnego patosu, co sprawia, że nawet złożone zagadnienia pozostają zrozumiałe dla czytelnika niezajmującego się zawodowo problematyką Europy Wschodniej. To lektura wymagająca, ale jednocześnie bardzo saty­sfak­cjon­ując­a poznawczo. • Książkę zdecydowanie polecam wszystkim zainteresowanym tematyką państw nieuznawanych, konfliktów tożsamościowych oraz geopolitycznych peryferii Europy. • 📖 12:35 · 06.01.2026 · 4/2026 · (E)
    +2 trafna
  • Fascynująca!
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo