• Brzmi jak świetna lektura dla młodszych czytelników — ta seria "A to Historia" ma w sobie coś takiego, że nawet dorośli chętnie po nią sięgają, zwłaszcza gdy bohaterem jest tak kontrowersyjny władca jak Mieszko II Lambert. Fajnie, że autor pozwala mu samemu opowiedzieć swoją historię, bo kronikarze rzeczywiście nie byli dla niego łaskawi. Jeśli szukacie więcej ciekawych książek historycznych dla dzieci, zajrzyjcie na fireballcasino — znajdziecie tam sporo polecajek.
  • Tym razem Paweł Wakuła „wziął sobie pod lupę” postać Mieszka II Lamberta. Mieszko na kartach książki sam opowiada w niej o własnym życiu i panowaniu. W tej historyczno-przygodowej powieści autor jak zwykle w bardzo przystępny, pełen humoru sposób przedstawia wydarzenia, które doprowadziły do utraty korony przez władcę, rozpadu państwa i wielu osobistych porażek. Czytelnik poznaje losy władcy od chwili objęcia tronu po śmierci Bolesława Chrobrego, jego zmagania z wrogami zewnętrznymi, konfliktami wewnętrznymi oraz trudnymi decyzjami, jakie musiał podejmować jako król. Mieszko II próbuje wyjaśnić, dlaczego kronikarze oceniali go tak surowo, i pokazuje, że wiele niepowodzeń było skutkiem nie tylko jego błędów, ale także wyjątkowo trudnej sytuacji politycznej. Książka łączy rzetelne informacje historyczne z humorem i dynamiczną narracją, dzięki czemu przybliża młodym czytelnikom postać jednego z mniej znanych polskich władców oraz zachęca do poznawania historii Polski. Choć Wakuła momentami traktuje pewne sprawy z dużym „przymrużeniem oka”, gdyby stał się autorem podręczników szkolnych w swej ulubionej dziedzinie dzieciaki nie bałyby się tak historii i w bardziej przyjazny sposób mogłyby się z nią zapoznać. Ach, te marzenia…
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo